Jak wynika z badań angielskich naukowców, za chęć odkrywania nieznanego oraz przeżywania przygód odpowiada region naszego mózgu zwany brzusznym prążkowiem (związana z mózgowym układem nagrody).

Badacze z University College London wykorzystali rezonans magnetyczny do mierzenia przepływu krwi w mózgu u osób, którym podsuwano zupełnie nowe bądź znajome obiekty. W momencie zetknięcia się z zupełnie nowym przedmiotem najbardziej aktywna okazała się właśnie strefa związana z mózgowym układem nagrody. Brzuszne prążkowie to jedna z najstarszych rozwojowo i najbardziej prymitywnych części mózgu. Być może to ono dawało naszym praprzodkom impuls i chęć do przeżywania przygód i poznawania nowego. A to mogło być jednym z kluczowych czynników, który zapewnił naszemu gatunkowi ewolucyjny sukces.

Dzięki badaniom można by również spróbować wyjaśnić bardziej codzienne zachowania, np. sytuację, w której ludzie ochoczo rzucają się na oferowane w sklepach nowe towary czy gadżety.

Źródło: Gazeta Wyborcza

    Jedną z odmian wegetarianizmu jest laktowegetarianizm, który dopuszcza tylko jedzenie produktów mlecznych (w ramach produktów pochodzenia zwierzęcego). Inną odmianą jest owowegetarianizm, ten dopuszcza z kolei jedzenie jajek. Te dwie odmiany łączą się tworząc lakto-owowegetarianizm. Oprócz tego występuje vitarianizm, który polega na jedzeniu produktów surowych, czyli nie poddawanych jakiejkolwiek obróbce termicznej. Zwolennicy tej odmiany wegetarianizmu nie piją nawet kawy ani herbaty. Kolejnym odłamem jest frutarianizm. Jak można się domyślić skrajni frutarianie żywią się tylko tym co „spadło z drzewa”, czyli dojrzałymi owocami. Najbardziej popularnym nurtem wegetarianizmu są weganizm. Osoby deklarujące się jako weganie nie jedzą żadnych produktów pochodzenia zwierzęcego, czyli ani jajek, ani produktów mlecznych, niektórzy z nich nie jedzą nawet miodu...

Źródło: Expertia.pl

    Tak jak się obawiałem kilka dni temu Wrocław przegrał walkę o EIT. Unijni ministrowie nauki podjęli decyzję, że siedziba Instytutu będzie znajdowała się w Budapeszcie.

    Polska otrzymać ma gwarancję, że we Wrocławiu powstanie jeden z sześciu ośrodków badawczych EIT. Ponad 20 ministrów poparło kandydaturę Budapesztu, pozostali byli skłonni przyłączyć się, byle tylko podjąć szybko decyzję. Jedynym krajem, który był zdecydowanie przeciwny, jak łatwo można się domyślić, była Polska. Głównym argumentem przemawiającym za Węgrami był fakt, o czym już wcześniej pisałem , że w Budapeszcie nie było jeszcze żadnej unijnej instytucji. Polacy mają natomiast FRONTEX.

 Źródło: Dziennik.pl

    Networking to budowanie sieci kontaktów, w celu lepszego zarządzanie swoją karierą, lepszego kształtowania swojego biznesu, wykorzystując zasadę wzajemności: ja pomogę Tobie, Ty pomożesz mnie. Współcześnie niezwykle ciężko jest (czasem wręcz jest to niemożliwe) osiągnąć swoje cele biznesowe bez pomocy innych ludzi, bez współpracy z innymi, ponieważ koszty działalności są zbyt duże. Kwintesencją networkingu jest zasada my promujemy czyjeś osiągnięcia i cele, ktoś promuje nasze, dzięki temu obie strony odnoszą korzyści i są zadowolone.

    Networker to osoba świadomie wykorzystująca swoje mocne strony, chętnie pomagająca innym ludziom. Jest to osoba, która w sposób świadomy zarządza swoją energią, swoimi talentami. Umiejętności te wymagają ćwiczenia, ale w zasadzie każdy jest w stanie się ich nauczyć, nawet introwertycy, mający problem z wyjściem do innych i nawiązywaniem kontaktów. Grunt to postawić sobie cele: dziś mam dwadzieścia kontaktów, za rok chcę mieć trzydzieści, za dwa czterdzieści itd. Dzięki temu w trudnej sytuacji biznesowej będziemy mieli do kogo się zwrócić o pomoc, wsparcie, nie zostaniemy sami.

    U osób z depresją wzrasta ryzyko zachorowalności na cukrzycę typu 2. Wynika z tego, że może zachodzić dwustronna zależność. Cukrzyca może powodować depresję, ta z kolei prowadzić może do cukrzycy.

Amerykański zespół naukowców, kierowany przez dr Sherita Hill Golden ze Szkoły Medycyny Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Baltimore, przez trzy lata obserwował losy zróżnicowanej etnicznie grupy ok. 5 tys. kobiet i mężczyzn w wieku od 45 do 84 lat. Jak się okazało osoby z depresją o 42 proc. częściej w tym okresie zaczynały chorować także na cukrzycę. Dodatkowo wystąpiła zależność: im głębsza depresja tym większe ryzyko cukrzycy.

Po uwzględnieniu innych czynników (otyłości, braku aktywności fizycznej oraz palenia), które mogłyby wpłynąć na wyniki badania, ryzyko spadło tylko do 34 proc. Decydujące w takich przypadkach jest zachowanie osób cierpiących na depresję. Często spożywają one więcej kalorii, mają mniej ruchu, palą papierosy, a w konsekwencji stają się otyli i częściej zapadają na cukrzycę typu 2.

Źródło: Kopalnia Wiedzy